"എന്റെ ആത്മാവിൽ എരിയുന്ന ഒരു മെഴുകുതിരി വെട്ടമേയുള്ളൂ.. എങ്കിലും, രാവ് നക്ഷത്ര പൂരിതമാണെങ്കിൽ ഞാനെന്തിന് ഭയക്കണം.. ഈ താഴ്വരയിൽ വസന്തം ആഗതമായെങ്കിൽ, എന്റെ ചില്ലയും പൂക്കാതിരിക്കില്ല..'
പുതുമഴ വാനിൽ പെയ്തല്ലോ അറിവിൻ പുലരി വിരിഞ്ഞല്ലോ.. ഉമ്മ തൻ മടിയിൽ നിന്നും നമ്മൾ മദ്രസ തന്നിലണഞ്ഞല്ലോ.. (2) വിരുന്നു വന്നവർ നമ്മൾ ഇവിടെ......
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ