____________
ഞാനെന്ന ഉയിരിനെ
ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടി,
ഭൂമിയെ കാണിച്ച
നോവാണെന്നാദ്യ കവിത.
പൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയുടെ വേപതുപൂണ്ട വരികളാൽ-
പ്രതീക്ഷതൻ,
വഴികാട്ടിയായൊരു കവിത.
ഒഴുകുന്ന സൗഹൃദ-
പ്പുഴ തന്നോളങ്ങളിൽ,
ചായാതെ ചെരിയാതെ
തുഴയുന്ന കവിത.
തഴുകുമൊരു കാറ്റായ്
പിന്നെ... മേഘമായ്,
നീ കുളിർക്കുമൊരു..
മഴയായ്.. പെയ്യുമെൻ കവിത.
പ്രണയത്തിൻ വല്ലിയിൽ
വിരിഞ്ഞയീ പൂക്കളാൽ,
സൗരഭ്യമൊഴുകുന്ന-
ഉദ്യാനമാണെന്റെ കവിത.
മഴയും,വെയിലും,
ഋതുഭേദങ്ങളും
വെടിപ്പാക്കി വച്ചൊരു...
അഴകാർന്ന ശില്പമീ കവിത.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ